سیدبن طاووس و تطبیق یک روایت با خویش!

برشی از یک مقاله

در حدیثی چنین روایت شده است که پیش از ظهور مردی نیکوسیرت از اهل بیت به حکومت خواهد رسید. روایت یاد شده را سیدبن طاووس از نسخه ای کهن از کتاب ملاحم بطائی که در کتابخانه حرم مطهر امام موسی بن جعفر بوده نقل کرده است. متن روایت یاد شده بدین قرار است:

«امام صادق(ع) فرمودند: خداوند بزرگتر و مکرم تر و بلندمرتبه تر از این است که زمین را بدون امام عادل بگذارد، ابوبصیری گفت: قربانت گردم! چیزی به ما اطلاع دهید که موجب آرامش خاطر ما باشد، فرمود: ای ابومحمد! مادم که بنی عباس بر اریکه سلطنت تکیه زده اند، امت محمد فرج و راحتی ندارند.
وقتی دولت آنها منقرض گردید، خداوند مردی را که از دودمان ماست و برای امت محمد نگاه داشته، ظاهر گرداند تا دستور تقوی دهد و به هدایت رفتار کند و در صدور حکمش رشوه نگیرد. به خدا قسم من او را به اسم خود و پدرش می شناسم. آنگاه مردی که گردنی قوی دارد و دارای دو خال سیاه است به سوی ماخواهد آمد. او قائم عادل و حافظ امانت الهی است، او زمین را پر از عدل و داد می کند چنان که فاجران آن را پر از ظلم و ستم کرده باشند.» (اقبال الاعمال، ج ۳، صفحه ۱۱۷)

در این باره که مقصود از مردی از اهل بیت که در این روایت از او سخن گفته شده کیست اظهار نظرهای متفاوتی صورت گرفته و برای آن مصادیق متعددی برشمرده شده است…
عالم جلیل القدر سیدبن طاووس بر این عقیده است که روایت یاد شده ناظر به ایشان است. وی در این باره چنین می نویسد:

«از آنجا که ملک بنی العباس منقرض شد و من نیافتم و نشنیدم مردی از اهل بیت را که به پرهیزگاری دستور دهد و به هدایت رفتار کند و در حکمش رشوه نگیرد آن چنان که خداوند بر ما در ظاهر و باطن تفضل نموده، گانم بدین سو رفت یا دریافتم که این روایت به ما اشاره دارد و انعامی است برای ما پس گفتم خدایا اگر من همان مردی هستم که در این روایت از او سخن رفته مرا از روزه امروز ۱۳ ربیع الاول بازمدار آن چنان که عادت تو و روحمت توست که مانع اموری می شوی که اراده آن نداری و اجازه آنچه را می خواهی می دهی پس اذن و امر خداوند به روزه آن روز را یافتم در حالیکه روز آشکار شده بود پس روزه گرفتم و باز گفتم خدایا اگر من همانم مرا از نماز شکر و دعاهای آن بازمدار پس از این کار نیز منع نشدم بلکه آن را امر شده یافتم و امید دارم که خداوند با رحمتش نام مرا به شرافت در کتب کهن از زبان امام صادق(ع) آورده باشد.» (اقبال الاعمال، جلد ۳، صفحه ۱۱۶ تا ۱۱۸)

به نقل از مقاله «تطبیق نشانه های ظهور در گذر تاریخ» نوشته «نصرت الله آیتی»، فصل نامه علمی پژوهشی «مشرق موعود»، شماره ۳۸، تابستان ۱۳۹۵، صفحه های ۱۰۱ و ۱۰۲

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<