دین حنیف در برابر دینی که برای زندگی نیست

فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا ۚ لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ (سوره روم، آیه ۴۰)

این آیه خیلی مهم و کلیدی است. دارد می گوید بیشتر مردم (که شامل بی دینان و احتمالا خود دینداران می شود) نمی دانند که دین، امری ساده و بی پیرایه (دین حنیف) و همگام با فطرت آنها است. به عبارت دیگر، بیشتر مردم، تصور می کنند دین واقعی، صورت مسخ شده و پرتکلف و غیرفطری ادیان است.
اینگونه است که می بینیم بیشتر تاریخ دینداری، تاریخ دینداری ممسوخ بوده است.
در انجیل جمله ای از مسیح نقل شده که آن را خیلی دوست دارم: “سبت برای انسان است نه انسان برای سبت.”
هزاره ها است اما ادیانی حاکم بوده اند که انسان را برای سبت و امثال سبت خواسته اند و عموم مردم هم تصور می کنند دین یعنی همین.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<